10-punten plan voor Tibet

7 juni 2010

Het is tijd voor een frisse wind in het Tibet-beleid van de Nederlandse regering. Daar zal ik mij in de Tweede Kamer voor inzetten. Niet een enkele kamervraag of motie als het opportuun is en de media aandacht heeft voor Tibet omdat er doden of gewonden vallen. Nee, wat mij betreft zet de Nederlandse regering zich pro-actief in om een vreedzame oplossing voor dit langslepende conflict tussen China en Tibet te vinden. Stabiliteit in China is ook in ons belang. Jammergenoeg werd de vraag aan geen van de ‘premierskandidaten’ gesteld: ontvangt u de Dalai Lama als hij weer naar Nederland komt?

Dit is mijn 10-puntenplan voor Tibet:

  1. Organiseer kamerbrede steun voor de kwestie Tibet;
  2. Wordt lid van het International Network of Parliamentians for



    Tibet, waarvan MPs van meer dan 80 landen lid zijn;
  3. Organiseer een hoorzitting over echte autonomie voor Tibet in



    China en het memorandum voor autonomie dat de Tibetanen aan China hebben



    overlegd;
  4. Zet in op een Europese speciale afgezant voor Tibet en een



    gezamenlijk beleid over Tibet;
  5. Steun kleinschalige projecten in Tibet voor onderwijs en



    gezondheidszorg in verafgelegen gebieden;
  6. Bezoek Tibet en China met een delegatie van Nederlandse



    parlementsleden;
  7. Breng de mensenrechtensituatie in Tibet onder de aandacht via



    de Mensenrechten ambassadeur van het Ministerie van Buitenlandse Zaken;
  8. Spreek China aan op het beheer en behoud van de waterbronnen en



    de biodiversiteit in Tibet. Deze hebben sterk te lijden van de gevolgen



    van klimaatverandering en menselijk handelen, met alle nadelige gevolgen



    voor de watervoorziening in Azie;
  9. Onderhoud contact met Chinese parlementsleden en het Tibetaanse



    parlement-in-ballingschap;
  10. Nodig de Dalai Lama uit voor een bezoek aan Nederland.

Precies een jaar geleden, op 7 juni 2009, vertrok de Dalai Lama uit Nederland. Ik zei hem gedag op Schiphol. De Dalai Lama was kritisch over de manier waarop Minister Verhagen hem ontvangen had. Een politieke ontmoeting met een religieuze dekmantel; in een kerk, met een paar religieuze leiders ter decoratie. Daar trapte de Dalai Lama niet in: Als u over politiek wilt praten, of de mensenrechten situatie in Tibet, dan kom ik graag naar uw ministerie, of komt u langs in mijn hotel, zei de Dalai Lama tegen Verhagen. Maar u hebt mij hier uitgenodigd voor een dialoog met religieuze leiders. Dan moet u nu niet over politiek beginnen.

Laten we de Dalai Lama uitnodigen voor een serieuze discussie over een oplossing voor Tibet. Ik zet me hier als uw kamerlid voor in.